Σε κρατω απο το χερι και μαζι περπαταμε μεσα στην πολη….Σε ακουω να μιλας,σε βλεπω μπρος στα ματια μου να χορευεις,να γελας…Βυθιζομαι σε δυο χειλη τριανταφυλλα,σε δυο χερια παιδικα,διαφανα,τελεια…..Μυριζω το αρωμα σου,πλανιεται στον ανοιξιατικο αερα και σκεπαζει την ψυχη μου,χαιδευει τις αισθησεις μου….Στο λευκο του κορμιου σου χαραζω τη λεξη απολαυση με το βλεμμα μου και ταξιδευω στα τοπα σου…Μια υπαρξη θηλυκη,μυστικη,σχεδον ιερη…Παθος,ποθος,τρυφεροτητα,ξυπνας με τα δυο σου λαδι ματια…Σε κοιτω και καιγομαι,αγγιζ τη φλογα σου και νιωθω πως σε θελω,παλι,πιο δυνατα,απολυτα,χωρις περιστροφες.Γυρνω,σε κοιταζω να ομορφαινεις ,παραδεχομαι σιωπηρα πως σου ανηκω και αφηνω τις λεξεις,εγκαταλειπω οσα γνωριζω,παραδινομαι σε σενα.Σε φιλω στα χειλη σου και παραλυω.Χαραζω με τις ακρες των δαχτυλων μου τις γραμμες του κορμιου σου και χανομαι στο βυθο σου.Σε θελω,σε θελω πολυ…..Και ο χρονος σταματα βασιλισσα του καλοκαιριου μου,ενος υπεροχου καλοκαιριου,του δικου σου….
Αρχείο για Απριλίου, 2007
“σε θελω…”
Posted in Προσωπικα... on Απριλίου 15, 2007 by vinilio“αποτυπωματα δικα σου……’
Posted in Προσωπικα... on Απριλίου 14, 2007 by vinilio
Οδηγουσα καπου στην Αθηνα,καπου στα χναρια σου,στα σημεια μας,σε μερη που αγκαλιατηκαμε και μιλησαμε με ματια μισανοιχτα και χαμογελαστα φιληθηκαμε,σαν να ηταν η καθε φορα η πρωτη……Εφερνα στο μυαλο μου το χαμογελο σου,καθε φορα που με πειραζεις,καθε φορα που ικανοποιω την κοριτσιστικη σου διαθεση….Και τοτε,εκει που νομιζα πως εισαι ενα ονειρο,ο φοβος μου χαθηκε.Στο αυτοκινητο,σε μια ακρη,ειχες αφησει το αποτυπωμα σου,καπου αναμεσα σε αγκαλιες και λογια ερωτικα.Σε θυμηθηκα να ομορφαινεις καθε λεπτο,να ροδιζεις σε καθε φιλι,νοσταλγησα εκεινη την αγκαλια σου που με κοιμησε,κανοντας με να νιωσω στο σπιτι μου,στο πιο δικο μου μερος,στην πιο μυστικη κρυψωνα μας…Και εστρεψα τα αδυναμα ματια μου στον εναστρο ουρανο σου….Και σε κοιταξα να λαμπεις,ισως και να ακουσα ενα γελιο σου και το φεγγαρι ενιωσε τον πονο μου,αισθανθηκε την απουσια σου και δακρυσε…Μονο μια φορα κυλησε το δακρυ του και νωπιασε την ψυχη μου,σαν τον ιδρωτα καποιας Παρασκευης,σε καποιο ηλιολουστο λοφο της πολης σου….Ψιθυρισα σιγα πως σε θελω και ολα μου μιλουσαν για σενα…..Η ωρα ειναι 1….Ποσο μου λειπεις και απεγνωσμενα απλωνω το χερι μου να πιασω εκεινη την κεραμιδι σου μπλουζα….Εισαι η βασιλισσα των ονειρων μου,των ποθων μου,η βασιλισσα ολων των εποχων της ψυχης μου,η βασιλισσα της καρδιας μου..Μου λειπεις κοριτσι μου και οι λεξεις χορευουν πια σε χαρτια και μυαλο….Χορευουν οπως καθε σου κινηση….Και ενα συννεφο απο αστεροσκονη γεμιζει το γραφειο μου και εκεινο το παλι ραδιοφωνακι με τη βελονα σταματημενη στη μουσικη σου….Αποψε παλι θα σε νιωσω….Να με θυμαται,μονολογω και ομολογω ποσο αδειες ειναι οι στιγμες χωρις την ανασα σου…Ειαι κοντα σου οπου και αν εισαι πια….
“Τιτλος….σε αγαπαω….”
Posted in Προσωπικα... on Απριλίου 13, 2007 by vinilioΣε αγαπαω……πισω απο σταγονες,σε ροζ ονειρα και λαδι αποχρωσεις….τις δικες σου


