μια καρδιά , που στάζει αγάπη, σαν τις στάλες της βροχής που τρέχουν εμπρός στα μάτια μου….όχι…μέσα από τα μάτια μου…βροχή από χαρά και κλείνω τα μάτια να σε ζήσω…σε αγαπάω…..ο δικός σου , ανοιξιάτικος απόστολος….ναι, έτσι είναι η αγάπη μου για σένα….ανοιξιάτικη….ανθίζει σε κάθε σου ματιά….
Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε την Νοεμβρίου 20, 2007 στις 4:42 μμ και έχει αρχειοθετηθεί ώς Προσωπικα... . Μπορείτε να παρακολουθήσετε τυχόν νέες απαντήσεις χρησιμοποιώντας το feed RSS 2.0
Μπορείτε να αφήσετε μια απάντηση, ή ένα trackback από την δικιά σας σελίδα.