Κράτα με..
Να ζεσταθώ στις ρωγμές που ανοίγει ο ήλιος στο δέρμα σου.
Να τυλιχτώ μέσα σου μέχρι να λιώσεις τη γύμνια μου και τον πάγο.
Ξανά και ξανά
να τριφτώ στις καθημερινές μας νοσταλγίες.
Στις πληγές που άνοιξε το αλάτι της θάλασσας έναν Οκτώβρη για να θυμάμαι όσα αγαπάω….
- Θα ήθελα να είχα ένα χαρτοπωλείο σε μια μικρή πόλη. Άνθρωποι θα μπαίναν, άνθρωποι θα βγαίναν, όλο και κάτι θα ψωνίζαν, θ’ αφήναν λίγα χρήματα και στο υπόλοιπο της μέρας θα είχε ησυχία. Θα διάβαζα κανένα βιβλίο, θα ξεφύλλιζα την πρωινή εφημερίδα ακούγοντας ακορντεόν στο πικ απ… Η’ να είχα ένα καθαριστήριο. Θα μύριζε φρεσκοπλυμμένα ρούχα και το απόγευμα, κατά τις εφτά, θα κατεβάζα τα ρολά, θα αγόραζα φρούτα πηγαίνοντας στο σπίτι και το βράδυ θα καθόμουν στο μπαλκόνι να κοιτάζω τους περαστικούς στον δρόμο.Και εσύ να μου λες πως σου έλειψα….ο απόστολός σου, για το όνειρο της Παρασκευής, δικό σου και αυτό αγάπη μου..
Αυτοί που μένουν πιστοί στο είδωλο τους
γνωρίζουν απλώς την επιπόλαιη όψη του έρωτα.
Μονάχα οι άπιστοι είναι σε θέση
να γνωρίζουν τις τραγωδίες του.
να γίνονται κομμάτια και να είναι τόσο ευτυχισμένοι, όσο και εγώ μαζί σου…τίποτα δεν συγκρίνεται με τον έρωτα σου…σε αγαπάω…ο απόστολός σου
εκείνη τη λέξη την αγέννητη, που πάντα ψάχνω να βρω, ένα κομματάκι
φτερό που δραπέτευσε από τις φτερούγες που μου θύμησες πως έχω…
θα το αφήσω στα συννεφάκια τ’ ουρανού σου να κρυφτεί μέχρι να ξαναγεννηθεί….
Κι ό,τι έχω, χαρισμένο στο παρόν σου το αφήνω… ψιθυρίσματα της νύχτας μου
να σε σκεπάσουν…
|
