………

εκείνη τη λέξη την αγέννητη, που πάντα ψάχνω να βρω, ένα κομματάκι

φτερό που δραπέτευσε από τις φτερούγες που μου θύμησες πως έχω…

θα το αφήσω στα συννεφάκια τ’ ουρανού σου να κρυφτεί μέχρι να ξαναγεννηθεί….

Κι ό,τι έχω, χαρισμένο στο παρόν σου το αφήνω… ψιθυρίσματα της νύχτας μου

να σε σκεπάσουν…

Υποβολή απάντησης

Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να υποβάλετε ένα σχόλιο.